Kurs DataBlogaMapa

KURS DATABLOGA: Jak zrobić interaktywną mapę? Krok po kroku

Przedstawiliśmy już programy do tworzenia map i podzieliliśmy się z Wami plikami KML z liniami granic. Czas na kurs tworzenia map krok po kroku. Na przykładzie Google Fusion Tables pokażemy Wam, jak stworzyć własną interaktywną mapę.

Dlaczego akurat na przykładzie Google Fusion Tables chcemy Wam wytłumaczyć, jak tworzyć interaktywne mapy? Bo jeśli nauczycie się tworzenia w tym programie, resztę obsłużycie bez naszej pomocy. Zaczynamy.

Krok I – konto w Google

Jeśli macie już konto w Google (np. pocztę Gmail), możecie pominąć ten krok. Korzystanie z Google Fusion Tables go wymaga. Dlaczego? Ponieważ dane, które posłużą do stworzenia mapy, znajdują się na dysku Google (Google Drive). To dobry pretekst, by dołączyć do rzeszy tych, którzy korzystają z bardzo przydatnych narzędzi amerykańskiego giganta. Jedno konto umożliwia dostęp do wszystkich usług, m.in. wspomnianego Fusion Tables, Analytics czy narzędzi dla webmasterów.

Krok II – przygotowanie bazy danych

Każdy program do wizualizacji danych wymaga jej odpowiedniego przygotowania. Google Fusion Tables nie jest pod tym względem wyjątkiem. Jeśli Wasza baza nie jest zbyt obszerna, najlepiej zrobić to w Excelu. Do większych i bardziej zaśmieconych baz lepiej użyć dość skomplikowanego Google Refine. Jak przygotować dane do ich wizualizacji?

Zacznijmy od uporządkowania kolumn. Pamiętajcie, że pierwszy wiersz zostanie zinterpretowany jako ich wizytówka – wpiszcie do niego nazwy kategorii, np. PKB per capita. Pierwsza kolumna to zawsze nazwy państw. Pamiętajcie, by użyć nazw angielskich. Większość baz, które pobierzecie z sieci, właśnie takimi dysponuje. W dalszej części dowiecie się, dlaczego to takie istotne.

Ważne, by częstości, czyli wartości liczbowe przypisane do poszczególnych kategorii, nie były oddzielone przecinkami tylko kropkami. Jeśli użyjecie przecinków, Google Fusion Tables nie zinterpretuje kolumny jako wartości liczbowej, co jest niezbędne do jej zwizualizowania. Unikajcie też myślników, etc. Używajcie wyłącznie cyfr i kropek (z wyjątkiem kolumny z nazwami państw i etykiet kolumn). Tak powinna wyglądać przykładowa, „wyczyszczona” baza danych:

tabela

Jak widzicie, etykiety kolumn znajdują się w wierszu pierwszym. To warunek konieczny. Angielskie nazwy państw znajdują się w pierwszej kolumnie. Wartości dziesiętne oddzielone są kropką.

Plik zapiszcie w formacie xls na dysku swojego komputera.

Krok III – Google Drive

Macie już konto w Google i przygotowaną bazę danych. Czas na wgranie jej na Google Drive.
1) Wpiszcie w pole wyszukiwarki drive.google.com i zalogujcie się na swoje konto. Pojawi się widok z zawartością Waszego dysku. Jeśli jesteście świeżymi użytkownikami, lista będzie pusta. Ale już za chwilę to zmienicie.
2) Kliknijcie przycisk „Utwórz”, znajdujący się po lewej stronie panelu. Z listy wybierzcie „Tabela Fusion Table”.
3) Otworzyło się nowe okno. Kliknijcie „Wybierz plik”. Z listy wybierzcie ten, który zawiera Waszą bazę danych. Kliknijcie „Next” i chwilę poczekajcie na załadowanie pliku.
4) Program poprosi Was o określenie nazwy kolumn. W domyśle zaznaczono „1”. Jeśli przygotowaliście swoją bazę zgodnie z naszymi zaleceniami, nic nie zmieniajcie. Kliknijcie „Next”.
5) W kolejnym oknie opiszcie swoją tabelę. Wpiszcie nazwę (Table name) i opis (Description). Pole „Allow export” zaznaczcie „ptaszkiem” (zezwalając na eksport). W „Attribute data to” wpiszcie źródło bazy danych, a w „Attribute page link” wklejcie link do niej kierujący.

Krok IV – łączenie tabel, czyli funkcja Merge

Wasza tabela jest już wgrana na dysk Google. Pierwsza kolumna z nazwami państw podświetlona jest na żółto. Oznacza to, że program interpretuje ją jako źródło geolokalizacji – znalazł miejsca, które opisujecie w bazie danych. Ale jest pewien problem. Gdy przejdziecie do zakładki „Map of…”, znajdującej się pod nazwą i opisem Waszej tabeli, i poczekacie chwilę na proces geolokalizacji, Waszym oczom ukaże się mapa z naniesionymi na nią punktami. Jak widzicie, program odnalazł kraje wpisane w pierwszej kolumnie, ale nie wie, gdzie są ich granice. Musicie mu pomóc w ich określeniu. Właśnie do tego służy plik KML, którym podzieliliśmy się z Wami w tym wpisie: Granice wszystkich państw świata – plik KML. Pobierzcie go na swój dysk Google. Teraz wystarczy połączyć go z Waszą bazą danych. Jak? Tłumaczymy:
1) Otwórzcie swoją bazę danych i kliknijcie w zakładkę „File”. Z listy wybierzcie „Merge…”.
2) Wybierzcie z listy plik, który od nas otrzymaliście, o nazwie „GRANICE_PAŃSTW od DataBlog.pl dla Ciebie”. Kliknij „Next”.
3) Pojawi się okno z uproszczonym widokiem Waszej bazy danych i tabeli otrzymanej od nas. Z listy z lewej strony wybierzcie kolumnę zawierającą nazwy państw. Z prawej – kolumnę o nazwie „name”. Powinno to wyglądać tak:

merge google fusion tables

Kliknijcie „Next”.

4) Teraz zostaniecie poproszeni o zaznaczenie kolumn, które mają się znaleźć w nowej, scalonej tabeli. Wam potrzebne są wszystkie kolumny z Waszej bazy danych oraz jedna z pliku, który od nas dostaliście – kml_4326. Resztę odznaczcie i kliknijcie „Next”.
5) Właśnie stworzyliście nową tabelę o domyślnej nazwie „Merge of [Nazwa Waszej bazy danych] and GRANICE_PAŃSTW od DataBlog.pl dla Ciebie”.

Dlaczego podanie angielskich nazw państw było takie ważne? Ponieważ w pliku, który od nas otrzymaliście, użyliśmy właśnie takich. By program przypisał odpowiednią wartość KML do krajów z Waszej bazy danych, musi je połączyć z nazwami z naszego pliku. A dlaczego wybraliśmy nazwy angielskie? Ponieważ, jak już wspomnieliśmy wcześniej, w internecie znajdziecie głównie bazy zagraniczne (w języku angielskim). W przypadku pliku KML z granicami województw użyliśmy nazw z polskimi znakami.

Krok V – dostosowanie mapy i publikacja

1) Po otwarciu scalonej mapy przejdźcie do zakładki „Map of…”. Z listy „Location”, znajdującej się po lewej stronie, wybierzcie „kml_4326”. Jeśli widok mapy jest zbyt „zzumowany”, oddalcie go, klikając symbol „-” w lewym górnym rogu mapy.
2) Czas na wprowadzenie wartości liczbowych. Kliknijcie „Change feature styles…” i pobawcie się ustawieniami. Poniższa mapa ma ustawione „Fill color” na „Gradient” i „Column” na „Wartość x”. Oznacza to, że na mapę naniesiono kategorię o nazwie „Wartość x” (z naszej bazy danych) w formie gradientu, czyli odcienia – im ciemniejszy dany kraj, tym wyższa „Wartość x”:

mapa google fusion tables

3) By opublikować mapę na swoim blogu/stronie, kliknijcie zakładkę „Share” (prawy górny róg) i zmieńcie dostęp z „prywatnego” na „publiczny w internecie” i kliknijcie „Gotowe”.
4) Przejdźcie do zakładki „Tools” i wybierzcie „Publish…”. Określcie wielkość swojej mapy i skopiujcie kod embed. Teraz wystarczy wkleić go w edycji notki na stronie w widoku tekstowym. Oto efekt:

Jeśli wszystko poszło tak, jak powinno, dacie sobie radę z obsługą pozostałych programów do tworzenia interaktywnych map. Wybierzcie swój ulubiony z tej listy: Programy do tworzenia map. Pamiętajcie o plikach KML, które dla Was udostępniliśmy: Borderlines, czyli pliki z liniami granic: Polska, Europa, świat. W przypadku pytań, piszcie na datablog@media30.pl.